Francesco Tonuccik Fano herrian burututako esperientzia
azaltzen du. Han, egileak berak esaten duenez “hiria haurrei
eta beren jolasei itzulia da”. Esperientzia horrekin erakutsi
nahi da haurren parte-hartzea ezinbestekoa dela hiriak benetan
hiri izan daitezen.
Fanon (Italia) egindako proiektu hau beste toki
batzuetan ere gauzatzen ari da, hala nola Palermon, Rosarion (Argentina)
eta, baita ere, Bartzelonako zazpi udalerritan eta Alcobendasen
(Madrid).
Gure hiriko Alde Zaharra disfrutatzeko gune pribilegiatu
bat da. Hala eta guztiz ere, gizon heldua eta langilearen estereotipoaren
neurrira garatu izan eta garatzen ari da. Ondorioa? Auzoa azken
batean lan egiteko, erosteko, bulegora joateko gunea bilakatzen
dela eta autoa izaten dela erabateko protagonista. Horregatik
azken urteotan auzoa harremanetarako elkargune bat izateari uko
egin zaiola.
Premisa honetatik hasita, , Tonucciren ideiari
atxiki eta haurrak protagonista bihurtuko ditugu, hitza emanen
diegu, euren iritziak bildu eta helduok entzule bihurtuko gara,
haiek ulertu nahian eta esaten duten hura kontuan hartzeko konpromisoa
hartuta.
1998an esperientzia bat burutu zen Alde Zaharrean.
Aldezar Kolektiboak, auzoko eta inguruko Hezkuntza Zentroekin
elkarlanean gauzatu egin du.
“Kaleak eta Plazak, gozatzeko eta bizitzeko
leku bat” lanerako leloa ahotan, bi astez eta auzoko 60 haurrek
parte hartuta, sormenaren gunea bilakatu zen auzoa. Han auzoko
gune publiko zenbaiten berreskurapena proposatu, aztertu eta eztabaidatu
zen.
Jarduera batzuk burutu ziren, plazetako maketak egin ziren, diapositiba-emanaldiak,
bideo bat, eta kaleak nahiz plazak hobetzeko ekite-proposamen
zehatzak.
Proposamen hauetako helburuak ziren, besteak beste,
kalean berriz ere jolastu ahal izatea, auzokideekin elkarbizitza
izatea, eskolara bakarrik joan ahal izatea, plazetan xaharrekin
batera egotea, eta azken batean, auzoaz gozatzea.
XXI. mendean, egun bakar batez, hori guztia gauzatzen ahal da
Alde Zaharraren Egunean.
